Istorijat

Početak našeg nastajanja vezan je za prvu ideju  o vodovodu u Podgorici koju bilježi Cetinjski vjesnik 1909. godine. Isti list, tri godine kasnije  objavio je vijest,  da je Opštinski odbor Podgorice,  donio odluku da izdvoji 320.000 perpera za izgradnju vodovoda, ali zbog  ratnih sukoba, koji će ubrzo uslijediti  gradnja  je odložena.

Crpna stanica Mareza I

Nakon Drugog svjetskog rata, 1947. godine izrađen je prvi projekat vodovoda. Tokom 1949. i 1950.godine vršeni su istražni radovi na osnovu kojih je 1951.godine donešena odluka o izgradnji vodozahvata na Marezi.  Kaptaža na Marezi sa pumpnom stanicom i dovodni cjevovod od Mareze do Podgorice, dug šest kilometara, izgrađeni su tokom 1952.godine.  Učešće građana i omladine na radnim akcijama na iskopu kanala bilo je masovno. Tako je voda sa Mareze kroz 15 javnih česama potekla 1. marta 1953 godine, a arterije gradskog vodovoda ubrzo postaju sve brojnije i već 1954.godine  postavljeno je 36 javnih česmi.

Mareza

Pet godina kasnije i u Tuzima je  samodoprinosom građana izgrađen vodovod.

Naglo širenje grada i porast stanovništva nametao je brži razvoj komunalne i socijalne infrastructure, bez koje grad nije mogao da se dalje razvija. U aprilu 1968.godine, – raspisan je referendum za zavođenje samodoprinosa za izgradnju bolnice, škole, kanalizacije…  Već tokom te, 1968.godine, u dijelu grada preko Morače, počela je   izgradnja kanalizacije .

Bušenjem i opremanjem bunara prvo na Koniku a zatim i u Zagoriču  1969.godine, počinje dvojni sistem snabdijevanja vodom. Razvoj grada zahtijevao je još veće količine vode, tako da je 1971.godine pušten u rad i drugi bušeni bunar u Zagoriču, a nešto kasnije još dva.

Sistem uređaja za prečišćavanje otpadnih voda počeo je da sa izgradnjom početkom 1974.godine a pušten je u probni rad septembra 1977.godine .

Problem nestašice vode u ljetnjim mjesecima bio je posebno izražen sredinom sedamdesetih godina, ali zbog nedostatka finasijskih sredstava i pored nastojanja nije riješen. Tek, poslije 11 godina, uz finansijsku podršku Opštine i Direkcije za javne radove  Crne Gore, na kaptažama i crpnoj stanici Mareza II nastavljeni su radovi od kojih su neki hidrograđevinski bili izuzetno složeni.  Konačno, sredinom 1997.godine kapacitet vodovodnog sistema Podgorice je povećan za dodatnih 500l/s.

Razvoj grada stalno je zahtijevao dodatne količine vode, tako su krajem 1990-tih i sredinom prve decenije ovog vijeka na Ćemovskom polju sukcesivno izbušeni pet bunara, čiji je kapacitet 410 l/s. Posljednje decenije izgrađeni su  vodovodi i na području, Milješa, Pipera, Dinoše i Vuksanlekića, dok je. za bezvodni kraj Kuča izbušen je i opremljen bunar na Bioču, koji ima dovoljan kapacitet za snadbijevanje 20 kučkih sela.

Upravna zgrada